fbpx

Vijf jaar Akoesticum

In de aanloop naar de koninklijke opening van Akoesticum in 2015, had ik heel duidelijk voor ogen hoe een dergelijk huis er uit zou zien. Maar omdat zoiets in Nederland nog niet bestond had ik regelmatig het gevoel dat je, zoals Peter Smilde dat noemde, ‘de Brexit aan je kat aan het uitleggen bent’. Glazige blikken en iedereen had er zo zijn eigen fantasie bij.

Dat had ook zijn voordelen want veel mensen in de kunst denken associatief en dus ging de glazige blik al gauw over in een glanzende. En dat klopte dan weer met de werkelijkheid. Want er deed (en doet) zich een lawine voor van trainingen, voorstellingen, cursussen, conferenties en ga zo maar door. Wat waren de hoogtepunten? Te veel om op te noemen. Maar ik heb het wonder van de kunst frequent en intensief mogen ervaren.

Het patroon van glazig naar glanzend heeft zich vaak herhaald in de afgelopen 5 jaar. Er bleken dingen mogelijk waarvan we geen flauwe notie hadden, er waren bijzondere ontmoetingen, fantastische bevlogen mensen met wie we mochten samenwerken, geweldige projecten en prachtige voorstellingen. Onze ‘Akoesticum familie’ begon met 3 mensen en nu werken er ca. 35, met grote betrokkenheid en hart voor de zaak. Daarnaast ontvangen we inmiddels per jaar ruim 30.000 bezoekers uit Nederland en daarbuiten. Dit zijn beoefenaars van de podiumkunsten, deelnemers aan trainingen en conferenties en publiek.

Op deze wijze gaan we door, maar komende jaren gaan we het één en ander ook meer structuur en identiteit geven. Zo dichten we onszelf drie rollen toe; trainingscentrum, podium en matchmaker. Deze glanzende drie-eenheid kenmerkt Akoesticum nu en in de komende jaren. De lawine van activiteiten, waarvan er veel ook voor publiek toegankelijk zijn vind je op onze website.

In vogelvlucht door vijf jaar Akoesticum: