Goede wil, maar toch ongewenste besluiten.

Victor van Haeren
Victor van Haeren

Twee weken geleden hebben we aan de bel getrokken over een merkwaardig besluit van de projectgroep Spoorzone (persbericht, 10 augustus 2018).

Zonder vorm van overleg met degenen wiens belangen direct geraakt worden, is  besloten om de aansluiting van het nieuwe station met het openbare gebied – met name voor mensen met een beperking – te schrappen. Inclusiebeleid en VN resoluties hieromtrent ten spijt. We kunnen alleen maar speculeren wat de reden kan zijn geweest.

Open dialoog
Het wonderlijke aan de hele gang van zaken is dat we voor wat betreft de Spoorzone met alle betrokkenen de afgelopen twee jaar een goede en open dialoog hebben gevoerd. Herhaaldelijk is ons door de verantwoordelijk projectleider en door de gemeente toegevoegde communicatiedeskundige, transparantie verzekerd en zijn de door ons ingebrachte zienswijzen in het ontwerp gehonoreerd. In alle openbare publicaties is dit ontwerp ook gepresenteerd.

Raadsel
Volgens het boekje zou je zeggen. In die veronderstelling waren we dan ook. Gezien de op de website gepubliceerde stukken, was er ook geen aanleiding te veronderstellen dat er andere beslissingen zijn genomen. Nu dit gebleken is, ligt de dader op het kerkhof. Alle goede intenties, en ook door de gemeente betrachte zorgvuldigheid, blijken nutteloos. Wie wat besloten heeft, om welke reden, in welke volgorde is opeens onduidelijk. Vanuit de politiek heeft de PvdA en De CU zich sterk gemaakt om dit punt aan te kaarten. We wachten dan ook in spanning af hoe de betrokkenen zich hierover verantwoorden.

Hoe de gang van zaken verklaard kan worden is een raadsel. Het kan niet zo zijn dat het terrein Maurits Zuid, wat het nieuwe, tweede stadscentrum van Ede wordt, een visite kaartje voor de Veluwse Poort is, iconische rijksmonumentale kazernes heeft met daarin (inter)nationaal opererende organisaties zoals Akoesticum en World Food Centrum op dermate knullige wijze toegankelijk worden gemaakt.